j'aime quand c'est juste comme ça

j'aime quand c'est juste comme ça - lubię bardzo gdy jest właśnie tak

4 february 2015 at 13:31

a tak właśnie:)

4 february 2015 at 13:32

zgoda zapanowała w tych ramkach, Aśćka :)

4 february 2015 at 13:32

jest :)

4 february 2015 at 13:34

gdy Cię nie widzę nie wzdycham nie płaczę - a Twój wiersz ma natężenie o kilka odcieni mniej rozedrgane niż Grechutowy:) i przez to chyba jeszcze mi bliższe:)

4 february 2015 at 13:43

pewnie niewiele bym napisał bez zmysłowych powiązań z poetkami na forum Trumla :) Poetami również! Dziękuję za przemiłe słowa, Aśćka. Możesz kąsać ale daj nadzieję że zrozumiem dlaczego ;) No i Marek Grechuta. Polecano mi parokrotnie nowych, tych którzy po nim nadeszli. Odświeżają, bogactwa dają. A ja powracam do Grechuty. To pewnie barwa a jednak widzę często in black and white only :) Stendhal dorzucił rouge do noir - blanc okazał się zbyt subtelny dla niego :)

4 february 2015 at 13:44

jest taki spokój, który po prostu oddycha:) zwykłym niezwykłym faktem - w jednorodności ze światem, tętno oznacza tylko, że strumień tego spokoju - płynie wolno lub szybko:):)

4 february 2015 at 13:45

Grechuta się jednak trochę szarpie, a tu jest taki spokój w byciu sobą razem:)

4 february 2015 at 13:50

jesteś bardzo wrażliwa. Ja mniej pewnie. Uczę się od kota. Własnego kota który czuje się tylko sobą :)

Marta M.

4 february 2015 at 13:33

Damian potrafi rozkochać w sobie słowem...

4 february 2015 at 13:44

wyglądam Ciebie, bo znów zaniosło Cię do Bostonu, Marteczku ;)

Marta M.

4 february 2015 at 14:39

Dam, jeśli Boston ma się w sercu to wystarczy tylko położyć dłoń na piersi.

5 february 2015 at 00:18

niby tak, Marta :) Ale co tam ;)

doremi

4 february 2015 at 14:15

Damianie, są twarze, z których można czytać, piękny profil :)

5 february 2015 at 00:20

rzeźbiarz z zamysłem ją wyrysował, Doremi :)

pociąg

4 february 2015 at 18:32

jest piękna Damianie, dla mnie postać jest wyrazem pokory, ciekawe o czym może myśleć... :)

5 february 2015 at 00:21

wydaje mi się że ma lekki uśmiech na twarzy, Earth :)

Ananke

4 february 2015 at 19:21

ta dama ma przynajmniej pewność, że zawsze bedzie pełna wyrazu ;)

5 february 2015 at 00:21

z pewnością, Księżniczko Ananke ;)

xyz

5 february 2015 at 12:51

wyraz twarzy ! niespotykane połączenie pokory z radością i wyciszeniem

5 february 2015 at 13:04

damę widziałem dwukrotnie w Petit Palais w Paryżu. Twoim spojrzeniem nań popatrzę gdy odwiedzę ją po raz trzeci, Zoi :)

bosonoga - Gabriela Bartnicka

5 february 2015 at 15:40

Łagodna :) Pozdrowionka!

5 february 2015 at 23:14

najszybciej zapominam swoje kartki. Pewnie dlatego że je 'wysyłam'. A gdy echem coś z nich powraca czytam ponownie tak jak tu teraz ale już Twoim odbiorem, Bose Nóżki :)

zuzanna809

15 june 2015 at 18:32

... łagodna... niełagodna... mądra chyba... bije z niej poczucie własnej wartości i pogodzenie z losem.:)

15 june 2015 at 18:35

mile mi przypominasz ślady mej obecności, Zuzanno :) To niemal jak pamiętnik ;)