Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 01:09

j'ai grandi - urosłem ;)

zgłoś

Vrba
27 czerwca 2014 o 08:19

To lubię. Samotność...

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 15:01

może malec przytuli się do swego odbicia lustrzanego lub też cień swój schwyci za czuprynę ;)

zgłoś

doremi
27 czerwca 2014 o 08:23

cieszy się chwilą, w pobliżu ktoś bliski. Nosek jak nosek, mój był i jest przyklejonym cieniem, do wszystkiego się przyzwyczajamy. Ładna widokówka, ciepłe kolory i bezkres...

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 15:02

zawsze uwielbiałem pocałunki nosami :)

zgłoś

Hania
27 czerwca 2014 o 08:49

a świat stawał się mniejszy i mniejszy...

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 15:02

ten świat co w ziarenku piasku się stworzył ;)

zgłoś

deRuda
27 czerwca 2014 o 12:24

ach ten nos, to uczucie, że jest się pinokiem, choć nie umie się kłamać

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 15:03

toś mnie złapała za nochala, deRuda ;) ... idę po piłkę do drzewa :)

zgłoś

deRuda
27 czerwca 2014 o 16:36

ale ja o swoim nosie pisałam :)

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 18:45

też masz nos :)

zgłoś

deRuda
27 czerwca 2014 o 22:39

tak mam i to że hoho :) rzekłabym rzymski ;)

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 22:41

Kobieta z nosem jest jeszcze bardziej kobieca ;)

zgłoś

deRuda
27 czerwca 2014 o 22:42

haha :) oszywiście

zgłoś

issa
27 czerwca 2014 o 14:22

:) Jest wiersz Gałczyńskiego "Pinokio". A Twoja pocztówka wygląda trochę tak jak przypis do niego. Przypis szczególniejszego rodzaju. Taki, jakby w końcu komuś darowano "nie" i wiersz odtąd może brzmieć nieco inaczej:

zgłoś

issa
27 czerwca 2014 o 14:22

http://poema.pl/publikacja/69784-pinokio

zgłoś

issa
27 czerwca 2014 o 14:25

Tak że w pierwszej jego części wreszcie wolno komuś powiedzieć: który miał serce dobre i pokazywał język, / i różne motyle łykał ustami słodkimi jak księżyc - / który miał serce dobre i nóżkami zabawnie fikał ;)

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 15:07

tym to słowem Pinokio wkroczył bezwstydnie w świat mej wyobraźni ;)

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 15:17

gdy czytasz swoje myśli na głos, Issa, nastawiam zawsze swe kłapciaste ucha :)

zgłoś

issa
27 czerwca 2014 o 17:41

:) Niechże będzie bezwstydnie.

zgłoś

Jerzy Woliński
27 czerwca 2014 o 22:31

fajna całość :)

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 22:38

Jerzy, a tu wyrósł Ci chłopiec na piaski jak Twoje Twoja lilia w ogrodzie ;)

zgłoś

Ania Ostrowska
27 czerwca 2014 o 22:52

bardzo piękne!

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 22:57

jak ja się boję tu wklejać ... miła jesteś Aniu :)

zgłoś

Ania Ostrowska
27 czerwca 2014 o 23:17

L( nie bój się wcale , przecież tu nikt nie gryzie. najwyżej trochę parsknie :))

zgłoś

Damian Paradoks
27 czerwca 2014 o 23:19

zawsze biorę się za odważnego :)

zgłoś

Sabi
28 czerwca 2014 o 08:50

ja i mój wierny towarzysz-cień, i cała reszta nic nieważnego gdzieś tam, a ja i mój cień, i ta przestrzeń wokół to teraz jedność

zgłoś

Damian Paradoks
28 czerwca 2014 o 14:35

zachować siebie w swej własnej przestrzeni :)

zgłoś

Ananke
29 czerwca 2014 o 21:56

malec zdobywa świat ;) dałeś do tego interesujący tekst

zgłoś

Damian Paradoks
29 czerwca 2014 o 22:01

myśl wpada jak Ty Księżniczko :)

zgłoś

Marta M.
25 września 2014 o 14:32

a ze mnie się śmieją do dzisiaj ,że światło mogę gasić nosem :)

zgłoś

Damian Paradoks
25 września 2014 o 18:31

to masz taki miluśki noseczek ;)

zgłoś

jeśli tylko
25 września 2014 o 14:40

a już jak cień nosa..

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się