lub naturalnie zdejmująca ;))

zgłoś

Wieśniak to talent sam w sobie :) By nie wyrażać się w trzeciej osobie, bo jesteś, Wieśniak, powiem tylko że masz źródło złota na czubku swego języka ;)

zgłoś

to stało się niemal oczywiste, że gdy wlepiam taki obrazek to odczuwam presję Aśćki. Zawsze reagujesz, Aśćka, jak kotłujący się czajniczek na elementy sztuki :) . By zmniejszyć presję poszukam czegoś na wskroś prymitywnego ;)

zgłoś

a poza tym ty masz jabłuszka i czekoladkę Centaura a Wieśniak i ja mamy arobasy i kształtne linie piękna Eurydyki ;) ,Aśćka

zgłoś

a jeśli już napiszesz o Laurze to zaproponuję Tobie ujęcie Eurydyki z drugiej strony, które uważam osobiście za subtelność zmysłowego piękna, Aśćka :) - to tylko mój punkt widzenia, oczywiście ... To ujęcie uwydatnia dobitniej jadowitego węża na stopie i nie tylko.

zgłoś

presja, presja Ąśćka !! ;) kompromis się znajdzie...

zgłoś

Teapot !! Aśćka - czajniczek :) Jest taka bajkę dla dzieci o trzech małych wilczkach i bardzo dużej bardzo złej świni - i tam czajniczek odgrywa zasadniczą rolę :) Cudo baja!!

zgłoś

to super!! Aśćka . Bo już myślałem, że dajesz mi robotę ;) i dobrej czujnikowej nocy :)

zgłoś

do Aśćki- Sztaudynger, Lec, choć i Roland Topor, to moi nieukrywani mistrzowie. Obecność przy domniemanych laurach ich imienia potraktowałbym z należytym pietyzmem :)))

zgłoś

Do Damiana Paradoksa - Mam nieograniczone zaufanie do czystości intencji wypowiadanych pod moim adresem komplementów, dlatego dziękuję :))

zgłoś

dziękuję, Wieśniak. Proste myśli - proste słowa, Nawet drzwi otwierać nie trzeba :) . Sztaudynger i Lec - no właśnie!! Rolanda Topora próbkę niedawno czytałem. Ktoś polecił i trafił we mnie jak w dziesiątkę.

zgłoś

no i słucham Eva :) ... dziękuję

zgłoś

też zanotowałem do pełnego odsłuchania, Eva ... leci teraz :)

zgłoś

jesli bedziesz mial ochote, to i to ciekawe :) Otto Dix - Орфей :) http://www.youtube.com/watch?v=yNPvgis3-ok

zgłoś

doskonale, Eve, i dzięki. Bylebym się nie stał nagle melomanem ;)

zgłoś

słucham i jest piękne, Eve.

zgłoś

Eve i Otto Dix = sentyment :)))

zgłoś

miałem słabość do nauczycielek rosyjskiego. Były Rosjankami i gdy śpiewały, to szyby drżały w oknach. Głosy niesamowite! Eve :)

zgłoś

zarwę noc, deRuda ;) dziękuję. Mam coś z nietoperza :)

zgłoś

Hanna Banaszak - Wołanie Eurydyki , :) deRuda. Ładne ładne!!

zgłoś

Całość obrazu, razem z tekstem, gdzie linia i plama przeobrażają się w litery / słowa - może wybrzmiewać trochę jak elegia dla sterylności rozmaicie pojmowanej.

zgłoś

I tak widziana pocztówka mnie skojarzyła się z poematem Miłosza z okolic, gdy umierała jego druga żona.

zgłoś

Nazywa się ten poemat zwyczajnie, dwoiście: "Orfeusz i Eurydyka" i jest do lektury w całości tu: http://www.tygodnik.com.pl/numer/277840/milosz-wiersz.html

zgłoś

a w nim i jedna cząstka, o jakiej tu pomyślałam:

zgłoś

"[...] Kiedy odwrócił głowę, / Za nim na ścieżce nie było nikogo".

zgłoś

Uniwersalizująca nie tylko mit.

zgłoś

elegia dla sterylności ;) . hmmm... issa

zgłoś

Miłosz to już poemat o Eurydyce. Dziękuję issa . Poczytam z przyjemnością. Tylko Ciebie czytałem z jego autorstwa i to zaledwie temu miesiąc. Świeże w pamięci.

zgłoś

po pierwszym czytaniu odczuwam ołowianą ciężkość tekstu Miłosza. Słowa-wyrażenie jak : 'fosforyzowała'' Elektroniczne psy' są dla mnie jak przyczepione na siłę gadżety techniczne. Bo trzeba, bo świat poszedł 'do przodu'. Twoje zacytowane jego zdanie jest lekkie. Może doszukam się innych przy ponownym czytaniu, issa.

zgłoś

wiesz, prototypowo (Orfeusz Miłosz) to, o ile pomnę w miarę blisko (bo ja nie jestem jakąś szczególną entuzjastką agresywnego autobiografizmu w czytaniu tekstów kulturowych) to jest droga dość starego już mężczyzny, któremu wbrew pragnieniom i naturalnym oczekiwaniom, umarła sporo młodsza od niego Eurydyka. ta droga z gadżetami, te części poematu, które wydają Ci się ołowiane, są o wiele prawdopodobniej niż "gadżetami na siłę, bo trzeba..." itd. w poezji, gadżetami, które tak właśnie odczuwa stary mężczyzna, który idzie przez szpital z brzemieniem świeżej śmierci tak jeszcze przecież młodej Eurydyki. tamto z kolei zacytowane zdanie może jest lekkie także z innych powodów niż nakazy uwspółcześnianej poetyki? kto to wie, kto to wie :) i idę, bo mnie w końcu real za powolność zje ;d

zgłoś

wyjaśniasz - po tym przychodzi zrozumienie, issa. Dziękuję.

zgłoś

:)

zgłoś

całe szczęście, Jerzy. Czasem żartownisie posągi i rzeźby też ubierają ;) albo zdobią butelką piwa :)

zgłoś