Poezja

na mapie swoich zmarszczek odbywam podróże
przez oceany łez i wyspy szczęść niezbyt duże
wszystkie są dobrze znane i nawet je lubię
zanurzam się w pamięci w  ich gęstej sieci gubię
głębokie oceaniczne rowy i wąskie ścieżyny
słowa złe śmiech i całkiem błahe przyczyny
lustro bruzd snuje opowieść powstają nowe tycie
zabiorę je na spacer zapiszę nimi życie