żeby się upewnić przeczytałam Twój wiersz jeszcze jeden kolejno-kolejny raz - już po zmontowaniu, tak jak jest tutaj i grało mi słowo po słowie, grudka po grudce, ugniecenie po ugnieceniu - jeśli i Tobie tak się to razem ugniata - to właśnie o to chodziło :)

zgłoś

tak:) grudka po grudce:)

zgłoś

kształtować

zgłoś

(tak, teraz bardziej widoczne:) lepiej

zgłoś

jeszcze tu sobie wpadnę, zamykając furtkę, bo mię tu jakby to ująć, ujmuje ta pocztówka:) dziękuję jeszcze raz Jeślinko, już sobie ją druknęłam i sobie w mojej dziupli wisi:):):)

zgłoś

powiedziałabym nawet, ze gra w Twoim rytmie :))) mam trochę zdjęć "z gliną", więc to nie jest przypadkowe, a dobierane :) do Ciebie i do wiersza

zgłoś

dziękuję:)

zgłoś

przecie my z gliny..

zgłoś

A nie z tego co nas boli?:)))

zgłoś

ale tu tak się wgniata :))

zgłoś

pocztówkę ???

zgłoś

słowa - w tekście Aśćki..

zgłoś

wkręcasz mię ;))

zgłoś

tylko wciskam ;)

zgłoś

i ze niby bez y ??

zgłoś

"tylko' z "y".. hmm?

zgłoś

pomyśl ;)) ja siem zdrzemnem - dobrej nocki

zgłoś

pygmalia czy golem..

zgłoś

tremo misiem zawieruszyło..

zgłoś

w srebrze polerowanym, w oczach wiernych..

zgłoś

każdą moc :)

zgłoś

dziękujemy, nisko kłaniając, choć obcasiki w glinie więzną..

zgłoś

a mogę wcisnąć się też w glinę, co? Popatrzę na powstawanie cudu...

zgłoś

glina ma swoje wymagania, ale jest gościnna, przyjmuje każde chętne ręce :)

zgłoś

ale ja tylko chcę patrzeć... :))))

zgłoś