18 grudnia 2021

poezja

ApisTaur
ApisTaur

Bez wyprawki

pewnie szczęście to po prostu brak kłopotów
lub gdy waga owych jest do udźwignięcia
lecz ja wpadam w nie jak świnia w swojskie błoto
chociaż ponoć los jest tylko w naszych rękach

chyba człowiek dość grymaśnym jest stworzeniem
choćby nie wiem co nikomu nie dogodzisz
dla każdego inny cel jest i spełnienie
beczki dziegciu łyżka miodu nie osłodzi

zadowalam się tym co mi życie daje
nie gramolę się do szczytu szklanej góry
gdy się potknę może z bólem ale wstaję
i nie sprzedam tanio swojej twardej skóry

Weronika
19 grudnia 2021 o 09:13

Uziemiony jak nie brakiem skrzydeł, to grawitacją.

zgłoś

ApisTaur
19 grudnia 2021 o 18:43

czasem lepsze dla nielotów po ziemi stąpanie/ niźli kiepskie szybowanie z marnym lądowaniem //

zgłoś

sam53
19 grudnia 2021 o 09:26

jak mało trzeba nam i dużo tak....

zgłoś

ApisTaur
19 grudnia 2021 o 18:44

znam/ wiem/ też to pamiętam...

zgłoś

violetta
19 grudnia 2021 o 19:39

oj tam, kochaj

zgłoś

ApisTaur
23 grudnia 2021 o 17:42

yyy... znaczy....."tam" czyli gdzie?//

zgłoś

Jaga
23 grudnia 2021 o 18:47

Ach, jak dużo wielu trzeba/ chociaż pełne kufrów ściany/ tak jak Ty nie sięgam nieba/ życiu wolę dać peany/ że tam szaro, wszystko boli?/ mruga szansy gdzieś iskierka/ uśmiech, mimo, bóle koi/ i nadzieja nikła zerka ;)

zgłoś

ApisTaur
15 stycznia 2022 o 22:01

cóż więc począć gdy się nie jest mistrzem świata/ robiąc swoje jak ten trybik od maszyny/ odbieramy swoje dawki szczęścia w ratach/ mając krótkie lata i zbyt długie zimy//:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się