"Wielkie ci dzięki, szczytne źródełko, za twoje piosenki Wielkie ci dzięki, bystry potoku, za twoje piosenki Wielkie ci dzięki, z gór kaskaderko, za twoje piosenki Wielkie ci dzięki, polna pasterko, za twoje piosenki"

zgłoś

Wielkie Ci dzięki, Haniu za Twoje piękne odwiedziny!:):)

zgłoś

powiesz każdą chwilę radości :)

zgłoś

nie zajmę zbyt wiele czasu!:)):))

zgłoś

Jeśli Tylko - to ona! Dziękuję!:)

zgłoś

ze wzruszeniem opowiadasz:)

zgłoś

Jerzyku - dziękuję, pozdrawiam serdecznie!:)

zgłoś

...co Ci powiem, to Co powiem, ale Ci powiem...ładnie , bardzo ładnie...z uczuciem...:)

zgłoś

Veruś..*

zgłoś

"bo z całego trudu/tylko kot zachwycał/ogonem ciekawszym/od gór i oceanów" gdybym była Stwórcą słuchającym ten fragment by mnie uśmiechnął :)

zgłoś

dziękuję za ten piękny "gdybyuśmiech", Aniu!:):)

zgłoś

pamiętam wiewiórkę..

zgłoś

Koty mnie zawsze zachwycają!

zgłoś

pomyśleć, że niektórych wcale..Pozdrawiam, Małgoś!:)

zgłoś

jeszcze jest czas, aby zacząć doceniać...fajnie napisane zuzanko:)

zgłoś

Dla tej maleńkiej chwili radości warto żyć :) Piękny Twój wiersz :)

zgłoś

dziękuję za poczytanie i ślad, Lenko!:)

zgłoś

warto, Jaguś -:):):)

zgłoś

Jesteśmy dziećmi i postawa dziecka jest jakoś święta i jest niezbędna. Jednak jesteśmy tez wojownikami i- czasem "przepraszam i dziękuję" nie wystarczy. Trzeba walczyć. Bez przepraszających uśmiechów. Czasami nie lubię siebie bo zdaje się sobie zbyt ... poczciwa i przepraszająca - dlatego choć BARDZO podoba mi się wiersz mam przy nim poczucie winy za moją identyfikacje z Twoim dzieckiem :)

zgłoś

Hosanno, cieszy mnie Twoja wizyta i wnikliwa refleksja.. Jednak jeśli się identyfikujesz, to może z brakiem tego dziecka. Dziecko raczej radośnie wszystkim się zachwyca albo też broi - do dziękowania i przepraszania skłaniają je rodzice i zwykle robi to niechętnie. Nie widzę w tym tekście dziecka, raczej dojrzałą kobietę, która nigdy nim nie była, uwikłana zbyt wcześnie w trudny świat dorosłych. Przykro jej, że nie potrafi się cieszyć i podziwiać piękna świata w całej okazałości i czuje się winna . Ja też nie lubię w sobie ugodowości i przepraszającej postawy - staram się walczyć. A może...zobaczyłaś to smutne dziecko, a to znaczy, że Twoja interpretacja sięgnęła bardzo głęboko i mnie zaintrygowała! Pozdrawiam serdecznie!:)

zgłoś

"bo z całego trudu tylko kot zachwycał" - zabieram kota i obiecuję powrót w wolnej chwili :)

zgłoś

kota nie dam, wracaj szybko!:)))

zgłoś

hmm to niesamowite bo ja jakbym czuła ten smutek ale ... wydawało mi się że się przed nim chronisz i nie mogę smutnemu dziecku w Tobie z butami go pokazywać jak ono chce do radości i właśnie buduje pierwsze dziecięce mosty do tej radości i .. się bałam. I jak napisałaś "Przykro jej, że nie potrafi się cieszyć i podziwiać piękna świata w całej okazałości i czuje się winna" to moje serce się poruszyło bardzo. Moje dziecko potrafi się cieszyć ale mam kłopot z radoscią wojownika - wolałabym zapłakać nad skrzywdzonymi niż pójść z karabinem na wojnę które mnie przeraża i w takich momentach wydaje mi się że świat należy do Silnych i drapieżnych agresywnych - do których nie chcę należeć :) dziękuje za dialog nad treścią. Dla mnie to ważniejszy rodzaj kontaktu z druga osobą niż dyskusje nad estetyką formą nieodpowiedzeniami stylami albo niż słodkie prawienie sobie komplementów i miłych rzeczy.

zgłoś

Hosanno, to odwieczny problem - podobno dobro zawsze i tak zwycięża. Czy czułabyś się silna z karabinem? Czy umiałabyś go użyć w sensie emocjonalnym? Wątpię. Nasze karabiny to słowa. Nie tylko próby literackie, ale wiele innych.Sama dobrze wiesz, jakich... Gdyby świat naprawdę należał do "silnych" dawno by chyba nie istniał... Pozdrawiam serdecznie i bardzo dziękuję, Hosanno!:):)

zgłoś

Zuza - napisz o tym wiersz - mógłby się zaczynać od tych cudownych słów "Gdyby świat naprawdę należał do "silnych" dawno by chyba nie istniał.."

zgłoś

...pomyślę...:))) a może Ty?:))) Gdybyś miała venę - słów użyczam, i tak z pewnością niejeden dawno to powiedział...:)

zgłoś

inspirujące słowa mogą prowadzić do różnych krain. napiszmy obie wiersze i ... zobaczy my gdzie nas to zaprowadzi :) tydzień czasu ?? :)

zgłoś

dwa...może? :)???

zgłoś

a co Ci zależy- jak nam nie wyjdzie to NIC się nie stanie a ... jestem ciekawa Twojego dalszego ciągu ! i własnego też !

zgłoś

nie umiem tak, na zamówienie. Dlatego w konkursach też wypadam blado, ale podejmuję wyzwanie i się postaram jak najszybciej, Hosanno!:)))

zgłoś

super !!! (żebyśmy tylko nie zapomniały ) dobrej nocy :)

zgłoś

dobrej Hosanno - i nie zapomnijmy!:)

zgłoś

:)))

zgłoś

Ja, co prawda, jestem takim jakby "wojownikiem", który niestety zawsze miał pod górkę, ale zachwyt dziecka nad cudami stworzenia świata, został we mnie do dzisiejszego dnia... I nic nie powiem więcej, tylko, że wruszyłam się Zuziu i kotem i wiewiórką i resztą treści wiersza. Dziękuję! :)

zgłoś

... to piękne, Ratienko... i życzę Ci zachwytów, bo świat pomimo wszystko - jest ich wart... To ja dziękuję za poczytanie i refleksję - pozdrawiam ciepło.:)*

zgłoś

Zuzanko, dziękuję za podpięcie :)

zgłoś