Jerzy Woliński
31 stycznia 2013 o 08:56

z takin serduchem, napewno..

zgłoś

ALEKSANDRA
31 stycznia 2013 o 12:55

dobrze że widać:)

zgłoś

deRuda
31 stycznia 2013 o 10:26

tak mało tak mało mi trzeba, a jednak tak wiele...

zgłoś

ALEKSANDRA
31 stycznia 2013 o 12:56

niby a jednak...

zgłoś

Karol Ketzer
31 stycznia 2013 o 12:11

Kochać i tracić, pragnąć i żałować padać boleśnie i znów się podnosić krzyczeć tęsknocie: precz! i błagać: prowadź! oto jest życie: nic, a jakże dosyć Zbiegać za jednym klejnotem pustynie iść w toń za perłą o cudu urodzie ażeby po nas zostały jedynie ślady na piasku i kręgi na wodzie

zgłoś

ALEKSANDRA
31 stycznia 2013 o 12:58

piękny jest ten wiersz, też lubię L.S. Dziękuję Karol

zgłoś

doremi
31 stycznia 2013 o 12:15

ładnie Olu :))

zgłoś

ALEKSANDRA
31 stycznia 2013 o 12:59

miło mi, dziękuję:)

zgłoś

Bazyliszek
1 lutego 2013 o 00:09

Aleksiu jak mi nawet milionowa:((((

zgłoś

ALEKSANDRA
1 lutego 2013 o 00:10

rozumiem Bazylku, nie smutaj będzie jak chcemy:)

zgłoś

Rak
1 lutego 2013 o 22:18

bedzie,co ma byc ;) jak zwykle pieknie Olu :)

zgłoś

ALEKSANDRA
1 lutego 2013 o 22:25

będzie co ma być...te słowa wiele mi mówią, kiedyś opowiem:)

zgłoś

Rak
1 lutego 2013 o 22:42

czekam na opowiesc,ktora bedzie ukojeniem...

zgłoś

Joha
3 lutego 2013 o 23:06

Olu, wciąż tęsknie, ale nie wiem czy przeżyłabym następne rozstanie. Pozdrawiam serdecznie:*

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się