mnie ten wiersz się skraca ograniczam pole manewru czas ciąży w pustych naczyniach nie noszę już wspomnień po schodach do mistrza ciągnie w stronę groty w Patmos odwrotnie niż przewidywany kierunek siadam na twarzy bez oddechu zdziwiony wytrzeszczasz oczy horyzontalnie zaglądasz pod spódnice kobietom miękko współpracują z wrogiem nie należy dyskutować zabić

zgłoś

sorry, nie wiedziałem, ze ten portal tak znieształca wpisy

zgłoś

czyta się :)

zgłoś

Posuwiście? ;) Jakby skokami zajęczymi i łapaniem oddechu, gdy tchu brakuje. ;) Zadyszałam się, nadążając - jak zając. Ale ciekawie się skakało - tu migawka, tam migawka, i przeleciało. ;) Nieźle, Alutka. ;))) Buziek. :)

zgłoś

A śmierć gra z mistrzem w trik-traka; na schodach.

zgłoś

Pi - dobrze jak się podoba ( dżin:) Andrzeju - też nie wiedziałam :) Kaś - miłego Milaczku - tośmy podskoczyły i porobiły fotografie - dzięki Jaro - a co to za trik ? ;)

zgłoś