mała rada ;)

nie odnajduj przeznaczenia w przypadku
a romantyzmu w zwyczajnosci
skończysz przeciętnie
w sprzyjajacych okolicznościach

-

miłość smakuje najlepiej
z filiżanką kawy
gdy księżyc skłania się
za oknem a marzenia
rozbuchają świeżym aromatem

być albo nie

Dlaczego nosimy rajtuzy?
koronki są zabawniejsze
nie są trwałe ale bardziej
ekscytujące
bywają romantyczne
jak jedwabna pościel
która zaraz zmieniamy

nosimy koronki ale potem
zakładamy rajtuzy
nasze matki je noszą
a więc i my chcemy
uświęcony polski mit
ale one te rajtuzy
z czasem a nawet bardzo szybko
zwijają się
doprowadzając nas do szaleństwa

rzućmy więc w kąt
nikłą zaletę stabilizacji
niech raz jeszcze za-króluje burleska
bycie kobietą mogłoby być ciekawsze
w różnobarwnych koronkach
(...)

--- cały tekst ---

.

Requiem dla snu butelka wina
porcelanowe żaby i obrazki
w telefonie. Zdjęcia twoje i kota.
Szymborska miała rację
nie mozna mu tego zrobić...

nie dla siebie

na małe kawałeczki
jak szklany kielich
czy kryształowy żyrandol
wspomnienie za wspomnieniem
jutro za jutrem
rozpada się

jeśli nie do klęski
może więc do szaleństwa
to jedno dobrze wiedzieć
ono mnie posiada
jak ogar smukłego bażanta
co na wietrze rozpościerał skrzydła

bomba

Stawanie się, jest o wiele ciekawsze niż bycie.
Fitzgerald twierdził,
że najlepiej stać się przed trzydziestką.
Ale ile można kreslić o złamanym sercu
i planach na przyszłość.
Czy nie lepiej poczekać, aż dopadnie nas starość
i pisać o tym, jak zycie nam nie wyszło?

&

gdzieś w głębi siebie
zawsze cierpię
nawet gdy jestem szczęśliwa
bo nie umiem być szczęśliwa
bez cierpienia

*

rośnie jak guz w moim łonie
małymi rączkami toruje sobie drogę
do ust w liliowym sztyfcie
jesteś dawcą
ale to ja zostanę matką cierpienia

J.K

On już umiera
ale nie myślę o tym
nie zastanawiam się

tylko poeci potrafią pięknie pisać
o miłosci śmierci o niczym

wciąż szukam cudów na cmentarzu

bon appetit

weszła do kuchni
wyrzucając z siebie
strumień nieistniejących słów
słowa miały znaczenie

upadła na podłogę
rwąc dywan paznokciami
płaskimi jak u niemowlęcia
instynkt był celem

odłożyłam łyżkę
patrząc na fiolet jej twarzy
straciłam apetyt na zupę ogórkową

ona już zapomniała

KOŁYSANKA

Nie płacz.
wsłuchuje się przez ścianę, w niewinność.
twoje istnienie tak kruche,
zależne ode mnie, jak życie gąsiennicy.

Śpij.
winien jest ten, kto wynalazł świadomość.
ból, który nadchodzi niespodziewany,
znam go, jak zapach twojej miękkiej skóry.

Wybacz.
zdejmę poduszkę z ukrwionych usteczek,
podłożę ogień pod kołyskę.
zawiodłam się,
lecz mała ja ciągle jeszcze czuje.