pożegnanie lata...

zgłoś

taka cudna - żal było jej nie upamiętnić..; dziękuję :)

zgłoś

Wasza ważka jak poezja przelatuje rozsypując metaforę przez nocą. jak dobrze, że tu zajrzałam :* dziękuję, pofrunęłam :))

zgłoś

Wasza ważka jak poezja przelatuje rozsypując metaforę przed nocą. jak dobrze, że tu zajrzałam :* dziękuję, pofrunęłam :))

zgłoś

? - jeśli coś nie tak - napisz proszę

zgłoś

w życiu nie byłam jeszcze perwersyjna - dziękuję za ten pierwszy raz - późno ale zawsze.. :)) a serio : nie jest to chyba najbardziej perwersyjna - czy może kontrowersyjna- praca na tym portalu; miłego dnia :)))

zgłoś

A ja dodam słynną trylogię Les Fourmis Bernarda Werbera wydaną w 1991. Polecam bardzo (całej trylogii nie przeczytałam)

zgłoś

w sensie, że nie widzę żadnego sensu w przypisywaniu owadom jakichkolwiek ludzkich spostrzeżeń.

zgłoś

jak świat światem istniało pojęcie personifikacji. To tak jak z czwartym wymiarem, nawet jeżeli będziemy stroić mądre miny do pojęcia trzeciego z dołączonym czasem, to i tak zobaczymy tylko nasz poczciwy "sześcian". Tak samo narzucamy w sferze odczuć całemu otoczeniu nasze ludzkie reakcje. Czy to komu przeszkadza? Raczej świadczy o szerszych horyzontach i żonglowaniu wyobraźnią. Cała poezja istnieje dzięki przebieraniu się w przeróżne elementy, nieraz "martwą naturę" tego świata: jestem liściem pieszczonym przez wiatr/ kołysanym w rytm poszumu morza/ - oczywiście parafrazuję sielankowy odbiór przyrody, ale jakie to miłe na moment zmienić role?

zgłoś

jeszcze raz popatrzyłam na połączenie tekstu i zdjęcia i pomyślałam, a gdyby nie patrzeć na to tak cukierkowo i miłośnie tylko satyrycznie? Ile to razy miłosne szepty strasznych głów wymagają samozaparcia, aby nie wziąć nóg za pas? To zdjęcie i tekst dają okazję do wielu uczuciowych spekulacji, a horrory, w których wykorzystujemy gigantyczne owady, gady i tp

zgłoś

Emmo - dziękuję Ci, napisałaś to wszystko, o czym myślałam.. pozdrawiam serdecznie :))

zgłoś

tak ale według mojego słownika perwersja emocjonalna to gwałt na zdrowym rozsądku

zgłoś

nie zawsze .....

zgłoś

jak nie ukochać tego uśmiechu -:)))

zgłoś

dwa wyrazy to nie jeden wyraz

zgłoś

i gratuluję przypisywania ważce potrzeby miłości. Naprawdę świetnie. Dobrze, że na razie nie idziemy krok dalej wprowadzając elementy erotyczne.

zgłoś

szczerze - nawet nie potrafię skomentować takiego zaangażowania P. Rafała w komentowanie tej pracy: jestem i zdumiona i uśmiecham się; w każdym razie - podrażniła, to świetnie :)))

zgłoś

hosso dziękuję za wizytę i cudny odbiór : to miało też bawić... :)))

zgłoś