|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (1813) Proza (12) Dziennik (2) Fotografia (1)
Pocztówka poetycka (25) O autorze Znajomi (17) | |
nie swoją można rzucić do kąta
niechaj w kurz wrasta przez długie lata
kiedyś sprzątaczka jesień posprząta
wiesz jak się dobrze cudzą zamiata
własnej też lekko się nie pozbędziesz
z braku pewności trzęsie się kuli
myślę że teraz w takim momencie
nie można puścić jej między ludzi
zziębniętej kruchej i ledwo żywej
wódką napoić też nie wypada
lepiej potrząsnąć mocno za grzywę
szok w pewnych chwilach bardzo pomaga
ale co zrobić gdy myśl w rozsypce
niczym litery w słowie do scrabble
sklejanie nie trwa przecież najszybciej
zresztą co nagle bywa po diable
zatem jak pomóc pozwolić umrzeć
i tak jak z cudzą raczej postąpić
niech w pajęczynie obrasta kurzem
myśląc o myśli zaczynam wątpić
Ładne myśli o myśli i wątpieniu, Sam. :))) Tylko "nieswoją" popraw na "nie swoją", bo nieswojo można się czuć, a myśli nie swojej nie należy rzucać do kąta. Dobrego :)
zgłoś
Mila:)...co ja bez Ciebie bym zrobił...:)))...podziękowanie to za mało:))
zgłoś
ze takim sprzątaniem zima mi się bardziej kojarzy, ale pochwalę, bo ładnie poprowadziłeś myśl i chce się czytać do końca.
zgłoś
oczy:))...wiersz był pisany w apogeum jesieni...także do niej było mi bliżej...dzięki:)))
zgłoś