|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (1813) Proza (12) Dziennik (2) Fotografia (1)
Pocztówka poetycka (25) O autorze Znajomi (17) | |
chciała rozgarnąć grzmotem ciemność
wiatr wyprostować po kałużach
deszczem piorunów siała jedną
jasność co chwilą się wynurza
kroplą na ustach pozostała
łzą którą nikt się nie zatroszczył
a przecież tyle dać nam chciała
i jak nie pisać o miłości
Pisz!!!
zgłoś
a no próbuję:))...dzięki:))
zgłoś
rymy trochę zbyt proste, ale tekst ujmuje i chyba taka jego rola
zgłoś
Konradzie:)...prostota podobno w cenie:)...dzięki:)
zgłoś
prześliczna klasyka :)))) odpoczywam u Ciebie.
zgłoś
Magdala:))...jak miło:)
zgłoś
a do tego lubię wracać:-)
zgłoś
zapraszam:)
zgłoś
lubię ...:)
zgłoś
:))...
zgłoś
Też prawda:) Piękny:)
zgłoś
An:))...miło
zgłoś