*być dla siebie światłem

gdyby tak jeszcze zapomnieć o bożym świecie
oddać się Poezji nienapisanym wierszem
nie szukać między gwiazdami blasku Mlecznej Drogi
ale każdego wieczoru fruwać w świetle najbliższej latarni

gdybyśmy raz jeszcze przeszli na czerwonym
ubierając emocje w pierwszy pocałunek
kiedy w śpiewnym pocałuj wciąż brzmi ciche - weź mnie
ćmy wpadają w żarówkę - nas ucieszy ciemność

żeby zdążyć na czułość zanim księżyc nocą
wpisze świerszczą muzykę przed poranną ciszę
ach gdyby tak raz jeszcze zapomnieć się w sobie
i dla siebie nawzajem światłem być na zawsze

2026-08-10