Z pudełka po butach

na pierwszy rzut oka bez paszportu
może na gapę
z pewnością z biletem w jedną stronę
zauważyłem ją w dworcowej poczekalni
milczącą
zajętą sprzątaniem cudzych spraw
pochylona nad filiżanką
grzebała w telefonie

- sprawdzam pogodę na jutro na pojutrze
odpowiedziała na dzień dobry
- zostawiłam w ogrodzie wiersze
boję się że w nocy zmarzną

w tym momencie rozbłysła w jej oczach niemoc
tak jakby wszystkie tulipany świata spuszczały nosy na kwintę
nie mogłem zostawić Miłości do wierszy samej sobie

wyobraźnią już widziałem panikę na wykrzywionej twarzy
czułem ból słyszałem płacz
chwila ciszy wróciła mnie do rzeczywistości

Miłość do wierszy spojrzała na mnie
i odeszła
z klasą jak Poezja
chociaż czy ktoś wie jak odchodzi Poezja