to Poezja

to miał być wiersz o wiośnie która przyszła
nie w porę
jak spóźniona miłość w blado-różowej sukni
pachnąca antonówką i kosztelą
w rozśpiewaniu skowronków
w pisku czajek

to miała być muzyka wysrebrzonych gwiazd
gdy ciepły powiew wiatru przenosił z usta na usta
wilgoć pocałunków aż po zatrzymane w oddechu zaufanie

to miał być nieskończony spacer życzeń
żywiołów
niespełnionych marzeń zaplątanych tęsknotą w dwa serca
którym nie da się odmówić żaru
lubię gdy chłoniesz mnie swoimi lśniącymi oczami

2026-05-02