wiesz, mnie zawsze bito za inwersje *chociaz kazda inne buty ma" oni by powiedzieli " chociaz kazda ma inne buty" i tu moja granica:))))sam nie wiem, krzycz bij zabijaj, to tylko pytanie

zgłoś

:) dziękuję za komentarz Bazyliszku. Inwersja stad, ze jakos plynniej i mniej oschle mi się czytało. Mnie zaś bito, za patos w wierszach, z czego mam nadzieję, już wyrosłam. Pozdrawiam R.A. :)

zgłoś

inwersja to muzyka:))) daje sie zabic;)

zgłoś

;-) dla mnie cała poezja jest muzyka. Muzyką, płynącą z wnętrza duszy... przynajmniej "nie leci" z playbacku ani nie fałszuje ;-)

zgłoś

wiesz ja na uboczu, moze rozumieja mnie drzewa, gdy slysze muzyke, umieram i zaczynam zyc:)

zgłoś

to my nazwaliśmy się ludzkością okraszoną człowieczeństwem, to jednak trochę głupie sądzić się wedle własnego prawa

zgłoś

Owszem nazwaliśmy, ale czy nie bywa tak, że często, samo w swej istocie człowieczeństwo, jest jedynie pustym terminem? Czy człowiek, zbytnio w istocie zaślepienia i innych czynników, przekracza granicę pomiędzy człowieczeństwem, a przeistoczeniem w niepohamowaną bestię? Czym w ogóle możemy określić miano "człowieczeństwa", czy to tylko łaczące nas potrzeby fizjologiczne, umiejętnośc myślenia i czucia? Jak tak naprawdę cienka jest ów granica pomiędzy człowiekiem a zwierzyną?

zgłoś

"Chodnikiem mijają się setki stóp, / nie zauważają nawzajem". Nie wiem, czy to przenośnia najzręczniejsza z możliwych. Nawet, gdyby z dobrą wolą założyć, że to jedna z odmian metonimii /stopa zastępuje całego człowieka/, oczekiwania mówiącego w wierszu wydają się nieco zabawne lub wygórowane: widzisz te rozglądające się stopy z oczami na słupkach na wzór ślimaków? Lub człowieka, który żąda od stóp niemożliwości;)? Dobrego.

zgłoś

Wiem co chciałaś powiedziec:)

zgłoś

kamieni wciąż nam przybywa, inwersja w poezji jest o niebo lepsza niż wulgaryzmy, pozdrawiam

zgłoś

Zgodze sie z Budleja.

zgłoś