czas nie waży ale drogo kosztuje kogo stać ten wybiera samotność
każdy
ma w sobie pestkę jak owoc
ale owoc gnije przylatują ptaki dziobią
pestka zostaje
tą pestką jest to w co nigdy nie przestajemy wierzyć
ustami mierzą od pocałunku do wyjścia
zasypiają na kolanach
/z metką na plecach/
mogą się przecież nie spodobać
w niepewności idą po śladach
w razie gdyby ten kawałek życia
okazał się pomyłką
:))
zgłoś
:)))
zgłoś
to już trzeci co zaraz odleci ;))))
zgłoś
owoc nie gnije, tylko dojrzewa, Undómiel; Legolas to mówi; hey
zgłoś
wolę pani zmierzchu ;) a owoc? jak go nikt nie zje zgnije
zgłoś
masz ograniczony wpływ na wykrzywione spojrzenie Legolasa, on w Tobie jutrzenkę postrzega; czyżby miopii towarzyszył astygmatyzm z achromatopsją ? :)
zgłoś
short-term memory raczej, wymaga treningu prawda? :)
zgłoś
poznaj smaki Legolasa, on preferuje long term action :)
zgłoś
preferencje nie czynią go pamiętliwym? trening wskazany, nie upieram się :)
zgłoś
:-) Bardzo mi się spodobało, aż się loguję w krótkiej przerwie. Co prawda, nie każdy owoc jest pestkowy, ale wiem w czym rzecz! ;-) "tą pestką jest to w co nigdy nie przestajemy wierzyć" - aż przestało być chmurnie, uśmiechnęłaś mnie Arweno pogodnie! Pozdrawiam!
zgłoś
:) o jeden uśmiech więcej i bije moje boskie serce ;))) ale pestka nie moja, Agaty :)
zgłoś
az strach sie bac, gdy slady okaza sie pomylka:))))))
zgłoś
ślady to nie, one są pewne ;) reszta już mniej szczególnie kiedy lecą drwa do ognia i podsyca się wątpliwość ;) serdeczności Bazyliszku, zawsze miło Cię gościć :)
zgłoś
z uznaniem, dodałam swoją " Pestkę " w ramach wymiany myśli... ;-)))*
zgłoś
świetnie :) coraz więcej pestek coraz mniej pewności ;)))
zgłoś
"Co jest Twoją pestką?" "Miłość"
zgłoś
czytam i czuję, że dla Ciebie napisać taki wiersz to...pestka :) pozdrawiam
zgłoś
podobaśka :)
zgłoś
cześć Kasiu :) dziękuję
zgłoś