23 listopada 2011

poezja

Anna Maria Magdalena
Anna Maria Magdalena

zaśpiewam ci ostatni raz

Podaj dłoń
wędrowcze
na szczyt zabiorę cię 
gdzie słońce moczy nogi w kałużach łez

rozlana  droga mleczna
słodko kołysze wiatr szaliki  drzew
skowronek  śpiewa
naszą piosenkę zapominajkę

zapomnij że mnie znasz
zapomnij że kochasz
zapomnij ust mych smak
zapomnij...

i wzrok odwracam w lewo
a z prawa stoisz ty
wędrowiec wtulony w drzewa
nie to nie my

podałam dłoń serdeczną
jak pies ugryzłeś ją
uciekła droga mleczna
a czas zasusza łzy

więc zajrzyj jeszcze z rana
zanim upiekę świeży chleb
ostatni raz zaśpiewam

zapomnij że mnie znasz
zapomnij że kochasz
zapomnij ust mych smak
zapomnij...

Bogna Kurpiel
23 listopada 2011 o 23:30

Bardzo na bardzo - może dla tego, że odrabiam właśnie taką lekcję:)))

zgłoś

Anna Maria Magdalena
23 listopada 2011 o 23:34

dzięki Dal :) miło że się podoba

zgłoś

Natali
23 listopada 2011 o 23:44

czytam i nucę :))) pięknie Aniu

zgłoś

Anna Maria Magdalena
23 listopada 2011 o 23:45

dzięki Natali :))

zgłoś

Szel
23 listopada 2011 o 23:51

tak, to jest piekna piosenka

zgłoś

Anna Maria Magdalena
23 listopada 2011 o 23:51

dzięki Szel :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się