sparzyłam usta rosołem z perliczki przenosząc preprzodka na papier- miał mocne korzenie i serce niebieskie - hossa

	hossa
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (235) Proza (17) Dziennik (8) Fotografia (74) Grafika (409) Książki (1) Pocztówka poetycka (18) O autorze Znajomi (55) Kolekcje (1)

20 lutego 2016

20 lutego 2016 o 14:00

został w ustach okruch szkła tamtych neonów, co we wszystkich odcieniach nudy, kluczą requiem nuty..

20 lutego 2016 o 14:33

a gdzie perliczka? ;)))

20 lutego 2016 o 19:28

w rosole :) hej, jeśli :)

21 lutego 2016 o 20:30

Leśny Dziadek? zazdroszczę rosołu i przodka :)

22 lutego 2016 o 08:20

o, hej, hej K.Felkowa dzięki za słówko