21 lutego 2014

poezja

kim167
kim167

nasza ziemia

z samolotu zobaczyłam 
nasz dom
był taki mały

ta wielka przepaść naszych słów
zniknęła ponad chmurami

pomyślałam
- moglibyśmy ją zakopać
w ogrodzie
dawno temu
posadziliśmy drzewo

nasza ziemia
tak pusta jest bez dzieci

alt art
22 lutego 2014 o 10:39

nikt już nie szuka tam kasztanów..

zgłoś

AGIZ
2 czerwca 2014 o 10:42

zabrakło spoiwa i dom się rozsypuje ...

zgłoś

jeśli tylko
2 czerwca 2014 o 10:50

zagrzebuję troski w ziemi, ona je przemienia..

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się