Wianki z mleczy,
długopisem pisane listy,
ogniska z gitarą,
listy przebojów na przegrywanych kasetach,
historyjki z gum zbierane setkami…
Piotrek! Chodź! Przywieźli „Winnetou”
do biblioteki
… w ukryciu schowany, zeszytowy pamiętnik,
gimnastyka na górnej rurce trzepaka,
osiedlowa paczka urwisów -
- Robin Hood, Lancelot, Ryszard Lwie Serce…
„na zawsze razem”
… kolekcje drewnianych zabawek,
wyścigi sanek i resoraków,
na pierwszą komunię zegarek
wystarczył.
„kiedyś też będę miał
Fiata,
ożenię się z panią od języka polskiego,
kupię gruby zeszyt na nasze wspomnienia,
dużo klaserów…
… i nigdy nie przestanę pić oranżady w woreczku…”
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
nawet dobre...
zgłoś
przemiły, refleksyjny, palcem w oranżadę:) przypomniałeś mi dużo dobrego:)
zgłoś
Dzieciństwo, połowę z tego mogę sobie przypomnieć dzięki Twoim słowom. Mam coś podobnego, jeśli chcesz - "Każdy mężczyzna ma w sobie chłopca" i "Każda kobieta ma w sobie dziewczynkę". Jeśli zechcesz, zajrzysz.
zgłoś
W wolnej chwili, jeśli nie zapomnę :) Dziś po drugiej zmianie w fabryce, padam z nóg. Trochę na otrzeźwienie wierszyków i reset :) Dzięki za komentarze.
zgłoś
Już moja w tym głowa, byś nie zapomniał :)
zgłoś
kogo cytujesz Sede?
zgłoś
To nie cytat kogoś konkretnego. To taki "przykład" dawnego myślenia, po części mojego. Właściwie całkiem mojego :) Mój sąsiad miał "sportowego" malucha z pasami na masce. Panią od języka polskiego kochałem jak każdy małolat swoją nauczycielkę. Oranżady nigdy nie zapomnę. Zeszyt? Myslałem, że nie nadejdzie epoka kom puterów, a pisac nie miałem zamiaru przestać. A co do klaserów, uwielbiam je, maja duszę. Do dziś mam swoje :)
zgłoś
No to wyszło, bo ja kochałam swego nauczyciela, ale od wf. :) Zeszyty uwielbiałam, ale teraz już praktycznie pisać ręcznie nie umiem, takie hieroglify piszę. A kiedyś miałam taki śliczniutki charakter pisma. Ja pamiętam jeszcze pamiętniki, które się dawało koleżankom i kolegom ku pamięci. Ale tylko dziewczynki brały je chętnie, chłopaków musiałam męczyć, a zwłaszcza jednago. :)
zgłoś
Jest tego masa, nie sposób wszystkiego wymienić. Ale cóż - to była ostatnia epoka starego świata. Już nigdy nie będzie tak samo. Pozostaje z nostalgią wspominać.
zgłoś
Jak masz taki nostalgiczny nastrój to leć pod te wiersze, spodobają się, a poza tym jutro już możesz mieć inny humor i nie trafią tak, jak powinny. :)
zgłoś
Spokojnie, wszystko w swoim czasie :) Świeżość umysłu przy czytaniu to bardzo ważna sprawa. A ja po ośmiu godzinach na hali produkcyjnej :) Przypomnij mi się może jeszcze.
zgłoś
Sam się sobie przypomnij, wystarczy, że poczytasz powyższa komentarze, Sede :)
zgłoś
No ok, ok, byłem tam. Biegnij :)
zgłoś
Wiem, odpowiedziałam, dziękuję naprawdę. :)
zgłoś
Dziękuje za komentarze. Sugestie dotyczące zmian bardzo mile widziane.
zgłoś
Zero konkretów. Podsumowanie poziomu piszącego za pomocą "kopnę, bo trzeba się odegrać". Również nie oczekuję.
zgłoś