7 września 2011

poezja

Ponczillo
Ponczillo

Aż tyle tylko

Wydobyć
kupić
przywieźć
spalić
rozsypać popiół,
tyle z węgla.

Zostawić ślad na papierze
kupić
sprzedać
uśmiechać się głupio
zarobić
wydać
dostać garb, skoliozę,
tyle z roboty.

Założyć
pochodzić
zdjąć
wyprać
znaleźć "dychę" zgwałconą
zapiąć rozporek,
tyle ze znoszonych spodni.

Narodzić się
zjeść
wydalić
„pośmierdzieć”
napisać
pogadać
pobrykać
pokochać
dać życie
zbudować dom albo przystawkę
wyspać się
umrzeć,
tyle z życia.

An - Anna Awsiukiewicz
7 września 2011 o 13:47

Aż tylko tyle? .Dobre-he, he:)

zgłoś

Wanda Szczypiorska
7 września 2011 o 14:40

Szybko się czyta, ale może lepiej przeczytać wolno i głęboko się zadumać

zgłoś

Ponczillo
7 września 2011 o 14:57

Zgadza się Wando. Rozumiesz mnie, jesteś dla mnie Dobrą Wróżką.

zgłoś

dodatek111
7 września 2011 o 16:32

już wiadomo kim jesteśmy i dokąd dążymy

zgłoś

Kasiaballou vel Taki Tytoń
7 września 2011 o 17:43

trafiło we mnie i ta pointa..

zgłoś

Ania Ostrowska
7 września 2011 o 19:22

interesujące zestawienie, prowokuje do tworzenia własnych wyliczanek

zgłoś

P
7 września 2011 o 21:34

zbytnio nie poraża ta wyliczanka.

zgłoś

RENATA
7 września 2011 o 21:39

fajny tytuł i fajny wiersz

zgłoś

Ponczillo
8 września 2011 o 09:13

Życie to powtarzające się nudne czynności. Dla każdego przychodzi czas w których zaczyna to dostrzegać. Pytanie co dalej z tym zrobić, czy zmienić swój tryb życia czy pokochać takim jakie jest.

zgłoś

Istar
8 września 2011 o 09:17

zmusza do zastanowienia /również nad własnym schematem/, wnioski? zbyt czarno biały obraz, ten u góry. wszystko co pomiędzy stanowi o smaku, a to to tylko baza, pozdrawiam serdecznie :)

zgłoś

Ponczillo
8 września 2011 o 09:21

Zgadza się Istar, między wierszami są również życiowe radości i smutki, cała otoczka, reszta. To co napisałem to bardzo ogólne ujęcie powtarzalności i rutyny. Zdrówka Istar

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się