16 lutego 2018

poezja

Ania Ostrowska
Ania Ostrowska

powrót (14)

wietrzny poranek
po obu stronach szyby
potarmoszone

dodatek111
16 lutego 2018 o 23:05

zmięty w oczekiwaniu

zgłoś

Ania Ostrowska
16 lutego 2018 o 23:22

i zmieszana. Dziękuję :)

zgłoś

jeśli tylko
17 lutego 2018 o 10:20

po obu stronach poduszki / niewyspane..

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 10:38

o! jak ładnie powiedziane! po obu stronach poduszki/ paruje :)

zgłoś

jeśli tylko
17 lutego 2018 o 10:59

och, to gorące sny ;)

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 11:50

byle do wiosny :)

zgłoś

alt art
17 lutego 2018 o 11:07

no chodź raz rozczochrana..

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 11:50

jestem

zgłoś

alt art
17 lutego 2018 o 13:12

ale za szybą..

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 13:35

kontury...

zgłoś

alt art
17 lutego 2018 o 13:36

a wnętrze..

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 13:38

powie: nie idź

zgłoś

alt art
17 lutego 2018 o 13:42

sufler może być manipulatorem..

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 13:48

o ile...

zgłoś

bosonoga - Gabriela Bartnicka
17 lutego 2018 o 16:22

widzę, że dalej próbujesz okiełznać haiku :). podoba się - daje dużą przestrzeń czytelnikowi :) Pozdrowionka!

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 16:33

dziękuję, to akurat mini z początków zauroczenia, ale lubię je, dlatego wkleiłam

zgłoś

bosonoga - Gabriela Bartnicka
17 lutego 2018 o 16:46

początek też może być udany :) Haiku to dobre ćwiczenie na zwięzłość wypowiedzi, szczególnie dla mnie niepoprawnej gaduły :) też zamierzam się pobawić tą formą w wolnej chwili :)

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 17:04

fajnie :) mama nadzieję, że nam je pokażesz

zgłoś

xyz
17 lutego 2018 o 18:15

słowo potarmoszone mnie niejako sprowokowało - pozytywnie rzecz jasna - do mniej pozytywnych skojarzeń ;) potarmoszone za szybą widzę sylwetki ludzkie i nieludzkie, zaabsorbowane matrixem, pozbawione samych siebie w pędzie niezrozumiałym często... po drugiej, cieplejszej stronie szyby - obserwatorka; wyalienowana, a jednocześnie uczestnicząca w czymś co ją przytłacza, niepokoi, próbuje się łudzić że jest szyba, ale czy aby naprawdę ....

zgłoś

Ania Ostrowska
17 lutego 2018 o 18:31

obecnie jestem w środku drugiego sezonu "Czarnego lustra" i nie mogę się oderwać :) jeśli znasz, na pewno rozumiesz, jakie wrażenie mógł zrobić na mnie Twój odczyt miniaturki; jeśli nie - polecam :) Ja, w zależności od nastroju chwili, widzę najprościej - poranną scenę domową rozczulająco rodzinną lub romantyczną, albo wręcz przeciwnie, boleśnie. W scenerii dynamicznej pogody. Bardzo dziękuję za Twój obraz, trwale będzie mi towarzyszył od teraz. Serdecznie pozdrawiam :)

zgłoś

xyz
21 lutego 2018 o 21:49

Aniu ♥ touche ...

zgłoś

smokjerzy
17 lutego 2018 o 22:22

Sprytnie poukładane słowa, a brak kropek i przecinków sprawia, że ten krótki tekst można przełożyć na kilka długich i różnych opowieści.

zgłoś

Ania Ostrowska
18 lutego 2018 o 09:03

dziękuję; o to właśnie chodziło

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się