7 listopada 2014

poezja

Istar
Istar

....

zdumiewająco blisko. o wszystkim jeszcze
słyszę w myślach. staram się nie szeptać.
przecież mogę wiedzieć co czuję od słów
bez drugiego człowieka.
ten ogród, do którego otwierały się
drzewa, kwitnie teraz jedną różą.
anomalia
.
8 listopada 2014 o 07:39

Autor to wrażliwy obserwator sensowności tu i teraz podmiotu ,akcent na poszukiwanie zgody w różnych sytuacjach życiowych - bardzo :) dobrego

zgłoś

alt art
8 listopada 2014 o 12:34

ten ogród kwitnie już tylko kwintesencją..

zgłoś

Bogna Kurpiel
8 listopada 2014 o 12:43

Pięknie piszesz o samotności: Dobrego Iskierko:))

zgłoś

agnieszka_n
8 listopada 2014 o 19:41

Niech kwitnie ten kwiat jak najdłużej i niech kwitnie - wreszcie...

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się