15 kwietnia 2014

poezja

Istar
Istar

już tylko one

jeszcze nie wiedzą że są moje.
na razie dzieją się różne sprawy
bolą, mniej bolą albo dotyczą
zupełnie innych ludzi. a jednak
dzwonią i chcą być ze mną.
tak się cieszę
i lękam
czy zdążę
obudzić ich przed sobą.

Szafranka
15 kwietnia 2014 o 09:51

czy zdążę:( Tak miałam, o tym pisałam wcześniej...i nadal chyba taka rozterka. W mojej prozie poetyckiej, poezji staram się do tego nie wracać. Ale w sercu, tam w głębi duszy...:((( Pozdrawiam:)

zgłoś

Istar
17 kwietnia 2014 o 04:46

to co piszesz powinno być niezależne

zgłoś

Jerzy Woliński
15 kwietnia 2014 o 10:23

;-)))

zgłoś

Istar
17 kwietnia 2014 o 04:47

:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się