Jeśli myślisz, że pogubiłem się
błądząc po ścieżkach życia,
bądź mi latarnią morską,
co prowadzi do cichej przystani.
Jeśli myślisz, że moje uczucia
wyschły jak źródło na pustyni,
bądź mi tropikalnym deszczem
co je napełni po brzegi.
Cóź może ci dać biedny poeta?
Diamentowy pałac? Miasto ze złota?
Chyba tylko duszę i serce,
i parę wersów skleconych z uczuć.
ktoś mi kiedyś powiedział, (z czym się zgadzam), żeby unikać w poezji z oklepanych zwrotów i szukać świeżych porównań i metafor, wiersz jest napisany poprawnie, ale brakuje właśnie tej świeżości i oryginalności
zgłoś
szczerość jednak jest
zgłoś
szczerość moja czy Autora ? :)
zgłoś
popieram
zgłoś
Autora też...
zgłoś