a brawo brawo. znamy znamy i podziwiamy. wiersz :*

zgłoś

nie znałam, ale i tak podziwiam:)

zgłoś

pod twoją osłonę udajemy się argonie;)

zgłoś

a ja nie rozumiem - cóż to za madonna o opuchniętych kostkach ma nas prowadzić - bo myślałabym że matka lecz stopy tej całuje się inaczej

zgłoś

od sypialni do kuchni, jasne, normalnie padok dla koni, okrutnie ambitny padok dla koni

zgłoś

z Tetydą powiadasz:) nic z tego nie wyjdzie, a jabłko niezgody podnieć Ci przyjdzie.

zgłoś

czytałam tu i ówdzie aż zapomniałam napisać jak bardzo mi się podoba

zgłoś

Dziękuję! :)

zgłoś

W domu mam "Iliadę" w przekładzie F.K.Dmochowskiego, skolacjonowaną przez Kubiaka, ale i też drobiny, które tłumaczył sam Kubiak. I z nich maleńki fragment tutaj. Jakaż osłona w obie pięty nawet, a nie w jedną idzie :) "[Hefajstos] Zrobił najpierw tarczę wielką [...] / Z wszystkich stron kunsztowną. Obręczą ją obwiódł jasną, / Potrójną, roziskrzoną. [...] / [...] A z wierzchu zrobił na niej / Wiele ozdób, jakie wywiódł z rozumnych myśli. / Uczynił więc na niej ziemię, a także niebo i morze, / I słońce niestrudzone, i księżyc w pełni, i wszystkie / Gwiezdne cuda, którymi niebo jest uwieńczone, / [...]. [Zygmunt Kubiak, Iliada, 18; 478-485] Pozdrawiam, JJ

zgłoś

uśmiechnął mnie ... że tak powiem.

zgłoś

:)

zgłoś