Niedokończony październik - oczy jak pustynia

	oczy jak pustynia
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (120) Dziennik (17) Fotografia (63) O autorze Znajomi (47)

7 października 2011

poezja

oczy jak pustynia

Niedokończony październik

zerwał się ze smyczy i ogarniał życie
lał gorycz w pozytywne myśli zgniatając obrazy
nagle skoczył na poręcz i runął przed listopadem

rozbił się jak kryształ a schody ruchome
w chmury pod prąd po koronach drzew
gdzie wiatr gwiżdże na kasztany

marszczą się matki martwe dzieci
zrzucone na zimę

Bazyliszek

7 października 2011 o 17:38

oczka, ale czy te dzieci sa martwe:)))

zgłoś

oczy jak pustynia

7 października 2011 o 17:40

tak, Bazyliszku:-). potrzebowałam dużo czasu aby zmienić zakończenie na takie a nie inne. martwe.

zgłoś

Bazyliszek

7 października 2011 o 17:41

zgłoś

oczy jak pustynia

7 października 2011 o 17:47

"marszczą się wody martwe liście zrzucone na zimę"-było wcześniej, ale ten październik miał swoje ofiary które były skrzętnie ukryte w wierszu...to dzieci, jedno z nich spadło ze schodów ruchomych i nie przeżyło...

zgłoś

Wieśniak M

7 października 2011 o 18:02

nie daleko pada liść od drzewa:))

zgłoś

ike

7 października 2011 o 18:25

oczy? ale on może nie tego, się? mój japa zrywa się, urywa się, wypina, raz nawet wyzwolił się, ale, no, nie tego ? co? bo to karykaturalnie brzmi; bo i późniejsze "skoczył" i "runął" są tak pełne dramatycznej dynamiki? ładne bardzo, przenikające; hey

zgłoś

oczy jak pustynia

7 października 2011 o 18:33

wiese* miało być:-)))

zgłoś

oczy jak pustynia

7 października 2011 o 18:31

wise,mam dwa psy i spuść psa ze smyczy, czy spuścił się jak pies ze smyczy ...nie razi mnie:-) oj kudłate masz, kudłate:-)

zgłoś

oczy jak pustynia

7 października 2011 o 18:32

dobra. pomyślę o "zerwał się "....