Poezja

Leśnych cudów stare duchy,
chaszcze, bagna, mchów poduchy,
wydmy, jary, zapadliska,
ostępy, zwierząt siedliska -
wszystko to się jeszcze trzyma
chociaż człowiek las wycina.

Bory stare, dęby wielkie
przetrwały tu wojny wszelkie
i się opierały modom.
Tam, gdzie leśne ścieżki wiodą,
my jedynie potrafimy
ukryć to, co tak chronimy.

Polskość! - ponoć nienormalność?
Dla nas skarb - dla obcych marność!
Dla nas swojskość, ukojenie.
Dla przybyszów - utrapienie.
Polska dusza lasem żyje.
Nie jest to dobro niczyje!

Leśnych cudów stare duchy,
chaszcze, bagna, mchów poduchy,
wydmy, jary, zapadliska -
to jest Polska, tak nam bliska.
Jedyna w swoim rodzaju!
Nie ma w żadnym innym kraju
lepszego dusza schronienia.
Stąd tak trudno jest ją zmieniać!