Poezja

Wmawiano ludziom przez długie lata:
W życiu się musi wszystko opłacać,
a już najbardziej ich samych życie -
opłacać musi się znakomicie!
  Niewarte życie z dziurą w kieszeni.
  Biednego życia nie możesz zmienić
  i nie opłaci się ono niczym!
  Komu?  
Poborcom, znawcom, mierniczym,
stróżom, dostawcom, nawet artystom.
Tym, którym tu się opłaca wszystko
i tylko oni zbierają zysk.
  Życie bez kasy uderza w pysk
  i człowiek nie chce siebie polubić.
  Biednego życia nie można zgubić,
  bo zawsze wraca do właściciela,
  jak jakaś ospa, albo cholera.
  Jak przylepiony do skóry trąd.
Coś jeszcze możesz! - Powiedzieć - Won!
Wszystkim co płacić za życie każą.
Windykatorom, różym lichwiarzom.
Dyrektorowi Twojego banku.
Temu, co nie chce ruszyć z przystanku,
nim nie zapłacisz za dalszą jazdę.
Temu, co dziwną pokazał gwiazdę
i mówi że jest tu stróżem prawa.
  Nie płać nikomu - z lewa do prawa!
  Niech dadzą Tobie spokój anielski,
  bo to jest sprzeciw obywatelski
  przeciwko temu, że tu się musi...
Kiedy nikt z Ciebie nic nie wydusi,
gdy nie zapłacą Tobie podobni.
Będziecie syci - a oni głodni!
  Potem się do nich będziecie zwracać:
  W życiu się musi wszystko opłacać!