Poezja

Ludzie przyszli tysiącami
i stali w kolejce.
Nikt nie wołał.Przyszli sami.
Kazało im serce.
Mocno biło w Tym Narodzie,
wierzyło, kochało.
Kiedyś rzekł mu prosty złodziej:
Serce to za mało!
Ten przeżyje, ten zwycięży,
kto serca nie słucha!
Tylko głupek patrzy w księżyc!
Lis na ziemi szuka!
Namnożyło sie nam odtąd
wielu Wallenrodów,
co szli z prądem, a nie pod prąd -
wybawców Narodu.
Wszystko spływa do Bałtyku -
taka już natura!
Serce utknęło w przełyku.
W piersi wielka dziura.
Dzisiaj trzeba się kierować
wyłącznie rozumem!
Ciągle wołam - Serce, prowadź!
Ja tak żyć nie umiem!