Poezja

Żywej przyrody czujesz się dzieckiem
spędzając lato w Puszczy Boreckiej.
W milczących borach, bagnach, wykrotach
zapomisz bracie sny o kłopotach
i o tym, że świat gdzieś wściekle gna.
Zobaczysz ile zwierzyny ma
ta mało znana Puszcza Borecka.
W jej zapadlinach, jarach i nieckach
żubr pomrukuje. Żmija zasyczy.
Ludzi niewielu w tej okolicy
spotkasz nad czystą, przejrzystą wodą.
Jedź na Mazury! Ciesz się przyrodą!

Ekscytująca jest sama jazda
po kilku dróżkach i ich rozjazdach
na wielkiej leśnej głuchej przestrzeni.
Dopiero tutaj piękno docenisz,
wielkość i dzikość naszej przyrody.
Zapach poczujesz i smak swobody
wyrwany z ruchu, gwaru, hałasu.
Usłyszysz pewnie muzykę lasu.
Ptasie świergoty. Stukot dzięcioła.
Harcerskie pieśni myślą przywołasz,
a gdy wieczorem zalśni ognisko,
poczujesz nagle, że Bóg jest blisko
i takie stworzył dla Ciebie cuda!
Wyszukaj - "Borki" i tam się udaj!