Poezja

Najpierw destabilizacja.
Potem hasła: – „Demokracja!
Pomożemy słusznej walce!”
I już są na cynglach palce.

Ślemy chłopców na pustynię,
zwykle tam, gdzie ropa płynie
i gdzie jest mieszkańcom źle.
Gdzie na zmiany czeka się.

Pan Obrońca i Noblista
nie ustaje pokój wciskać
w miejsca, gdzie nie było wojny.
Młody żył tu niespokojny.

Bezrobotny – klął zawzięcie.
Teraz chociaż ma zajęcie
i ma czego się obawiać.
I swój świat może naprawiać!

Naprawiać można systemy.
Ukryć braki, długi, ściemy.
Wojna obroty nakręca,
a groziła nam już nędza.

Gdyby wszystko szło niemrawo -
jest jeszcze wojenne prawo,
Szybko można wdrożyć zmiany.
I Nowy Porządek mamy!