postanowiłam, jak Państwo widzicie, popełnić samobójstwo poetyckie i związku z tym jednego dnia wklejam dwa wiersze z mojej dalekiej poetyckiej rymowanej przeszłości, nie wiem dokąd mnie ta wycieczka zaprowadzi, ale jak ktoś z wielkich powiedział, ale nie pamiętam kto, że odwagą jest się cofać, a nadzieja potrzebna jest na jutro.

zgłoś

Jest i to najważniejsze:)

zgłoś

bardzo fajnie:)

zgłoś

Dziwna. Mam słabość do Twoich wierszy, więc czytam z przyjemnością.

zgłoś

oto jak w słowa ujmuje się prawdę

zgłoś

ha, no ślicznie, malarko miłości; wiem, że przywiąznie sentymenty etc. ; "śle co dzień " -> for me :) co dzień śle, wtedy ten akcent na dzień pada, choć nie musi, ale to nie na zasadzie przekory, Jo ; natomiast -> tkliwy - sądzę , to zły epitet, za mocno wiąże się z bólem ? ; hey

zgłoś

jeśli chodzi o mnie to możesz częsciej popełniać takie samobójstwa --a miłość ładnie ubrana :) ( a do tego jeszcze rymy ) na plus oczywiście :)

zgłoś

" jednak zmienia czas na lepszy, choć ślepa jest i całkiem głucha" - to racja... napisane w stylu romantycznych wieszczy... hmm... trochę asnykiem jakby powiało ;) mogę w tym wierszu znaleźć coś dla siebie. jest inny od tych, które czytałam do tej pory. pozdrawiam :)

zgłoś

Śle co dzień, ale to ledwie pryszcz na kształtnej dupie wiersza.

zgłoś

och ciężko z ta miłością bardzo

zgłoś

wiersz co płynie przez ciszę do środka/ dziwne..lecz tam właśnie mnie spotkał...

zgłoś

ładne :)

zgłoś

czas na następną układankę z przeszłości, a jeśli chodzi o ten wiersz powyżej - to on i ten, który za moment wkleję "wyżebrał" u polonii amerykańskiej pierwszy tomik "autoportret".

zgłoś

ładne Joanno :)

zgłoś

Ma coś w sobie co przyciąga - dziwna ta miłość do takich wierszy, ale ważne że jest:) Pięknie:)

zgłoś