Dziękuję Jarku, u mnie w wierszach śmierć i życie, ból i radość zawsze razem.

zgłoś

hahaha, napisałam sobie recenzję, no nic :))

zgłoś

Czy Jolka zna te wiersze?

zgłoś

chcesz mnie szantażować? nie ma o nich pojęcia.

zgłoś

mój syn moją szczerość nazywa arogancją. Pojawiła się Maria, bo jakoś musiałam nazwać tę od syna, ale czy teraz rozjaśniłam ci tekst?

zgłoś

"Maria" leży pod brzózką, na cmentarzu w nowosądeckiej wsi, skąd pochodziła jej matka, a ona nigdy tam nie dorastała, ale sobie wyobrażała jako krainę szczęścia. Pięć lat chorowała. Najpierw straciła jedną pierś, potem drugą. Zmarła po siódmej chemii. Zostawiła po sobie syna ( tego z Castoramy). Pierwsza ingerencja chirurgiczna żadnych zmian złośliwych nie wykazała, po pięciu latach, a przed tymi pięcioma walki o życie, okazało się, że ma tego raka wszędzie, zupełnie prywatnie zrobiła sobie rezonans.

zgłoś

a mój 21, ale dopiero w lipcu :)

zgłoś

wróciłam do pierwszej, bo jednak uznałam, że wprowadzenie jeszcze innego bohatera nie służy tekstowi.

zgłoś

dziękuję Jarku.

zgłoś

mam nadzieję, że tylko trudno po mojemu, że miałbyś swoją interpretację, Darku?:)

zgłoś

lepiej napewno bym nie napisał ,chodziło mi tutaj o moje słabe rozumienie trudnych wierszy ,gdzie trzeba się podpierać inteligencją i znajomością tematów -ja zastanawiałem się co to takiego lizol i jak się ma czerwone wino kadarka do pączków i biustu --w żaden sposób nie mogłem znależć tu cycki --jejku teraz widzę ale plama niewiem czemu uskoczyło mi -"Patrzę na jej piersi " -cofam i będę musiał parę razy przeczytać zanim coś napisze --och ta moja pamięć b.dobra ale krótka , Jolka pewnie i ze mnie się śmieje -pięknie nic dodać nic ująć

zgłoś