1 czerwca 2010

poezja

Edyta Staszewska
Edyta Staszewska

"Kim jesteś?"

(Do was czyli ludzi...)

Kim jesteś?
Pytam swojego odbicia w lustrze.

Czego pragniesz?
Do czego dążysz?
Czy rozumiesz swoje pragnienia?
Czy dążysz do ich spełnienia?

Jestem sercem bijącym dla ludzi.
A moje pragnienia i marzenia są proste,
cel jasny i przejrzysty:
dać szczęście moim bliskim.
Wierzę że każdy ma jakiś dar do wykorzystania.
Ja mam dar słów układania,
w proste i delikatne wiersze które będą nikłym
śladem mojego istnienia.

Towarzysz ze strefy Ciszy
1 czerwca 2010 o 12:32

w strefie Ciszy slowa brzmia krocej niz wspomninie o czlowieku, slowo pisane nie utrwala sie wcale....

zgłoś

Rmk
1 czerwca 2010 o 15:08

Bardzo miła i czysta poezja... wspaniale poprawia perspektywę świata (jednakże mała uwaga, jeśli można - im mniej rymów tym lepiej, szkoda psuć tak świeżej i lekkiej poezji, szczególnie ad drugi wiersz). Życzę powodzenia! PS Chyba, że Pani chce pisać tylko rymy... Jednakże rozwiązanie dla tej poezji znajduje się w wierszu wolnym, sądzę...

zgłoś

Edyta Staszewska
8 czerwca 2010 o 22:07

Nie nie chcę pisać tylko rymów.Dziękuję za rady,pozdrawiam.

zgłoś

Mirka Szychowiak
9 czerwca 2010 o 23:36

Niestety, ja tutaj daru "słów układania" nie dostrzegam, raczej jeszcze małe umiejętności i powielanie już wytartych frazesów.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się