No tak. To też możliwe :)

zgłoś

:) śmierć to najsamotniejsza samotność.

zgłoś

choć miarą pocieszenia jest że rachunki już nas nie dotyczą;)

zgłoś

"Chciałam to opisać opisać, ale wychodził banał". Yhm. To chyba jedna z najmocniej zaskakujących zagadek, jakie można spotkać w pisaniu. I nie tłumaczy jej wg mnie ani nieuchronna powszechność śmierci. Ani hołubienie wiary w identyczność reakcji na nią, bo ta wiara przy baczniejszym spojrzeniu wydaje się nie do wiary;) Realna śmierć jest poza banałem. Dlaczego więc tak nieskończenie trudno znaleźć dla niej słowa, które nie utwierdzałyby w przekonaniu, że to banalne zdarzenie? Przy czym, rzecz jasna, nie chodzi o samą śmierć, bo o tej niczego wiedzieć nie można. Chodzi o jej obecność w życiu.

zgłoś

zwłaszcza jeśli znaczenie "śmierć" rozciągnąć na wszystko co nieodwracalnie się kończy, np. ktoś mówi "coś we mnie umarło" a jednak wciąż żyje

zgłoś

umieranie jest więc procesem niekończącym. Jedynie zmieniającym sens, punkt widzenia, jakość odczuwania...

zgłoś

:)

zgłoś

:)

zgłoś

Tą wypowiedzią trafiłeś w sedno,wszak umieramy od pierwszego dnia istnienia...

zgłoś

Zaznaczam, że nie ma ingerencji komputerowej - to opcja makro w Sonym

zgłoś

to zależy od obiektywu;))...jakim soniakiem robisz?

zgłoś

To zdjęcie robiłem Alpha100 (z obiektywem uniwersalnym )- teraz poznaję Nikona D40x... bajka

zgłoś

D40 to już coś...miłej zabawy;)))

zgłoś

Czuję się chwilami jak dziecko z wioski w hipermarkecie - staję, otwieram gębę i mnie zatyka :) w ten weekend spałem tylko kilka godzin (czas ładowania baterii ;) )...

zgłoś

faktycznie Cię wzięło;)))

zgłoś

Nałogowe zachowania - mam to z przeszłości... ale na razie mnie nie przeszkadza. Piękno dokumentowania i dzielenia się tym co widzę i jak... jest niezastąpione (no może seks konkuruje) :)

zgłoś

Można rzeczowo i krótko? Można ! Ja też krótko - Dzięki

zgłoś

Życzysz sobie, żeby nie rozmawiać pod Twoimi publikacjami dłużej niż jednym słowem? Jeśli tak, dostosuję się do Twoich oczekiwań bez bólu.

zgłoś

Broń boże ! Słowa miłe koją moją próżność. Im więcej ich, tym więcej spokoju i nasycenia potrzeb mojego EGO. A jeśli ktoś krótko - to zawsze lepiej niż wcale i takie wpisy zasługują na wdzięczność.

zgłoś

"Słowa miłe koją moją próżność. Im więcej ich, tym więcej spokoju i nasycenia potrzeb mojego EGO". Chyba mam trudność z wyłowieniem sedna tego, co do mnie mówisz:) A kiedy nie wiem, to wolę pytać u źródła, jeśli to możliwe. Tu, na tej fotografii, wystawione jest ego do pieszczot? I miejscowe komenty to właśnie robią? Czy po prostu nietrafnie zrozumiałam, co chcesz powiedzieć?

zgłoś

Chcę powiedzieć, że jeżeli mam coś do powiedzenia - mówię, do pokazania - pokazuję. Jeżeli spotyka się ze zrozumieniem i budzi emocje, sprawia mi to przyjemność. To co wystawiam - wystawiam dla przyjemności wyrażenia konkretnych myśli i ich fermentu. Komentarze i akceptacja w nich jest formą terapii na plecak kamieni jaki dostałem w dzieciństwie... ale o tym by długo i chyba nie na forum publicznym.

zgłoś

Wpis o EGO jest raczej "auto sarkastyczny". Mówię coś co chyba czasem wstyd powiedzieć - większość z nas lubi dostawać pochlebne opinie. Ja nie wstydzę się i nie ukrywam, że mnie one łechtają.

zgłoś

:) Yhm, teraz jasne. Thx za cierpliwość we wspólnym szukaniu rzeczywistych znaczeń. Net z rozmaitych przyczyn sprzyja nieporozumieniom komunikacyjnym chyba jeszcze bardziej niż real. [snickłam]

zgłoś

ech, Ty buddystko jedna, no ;d

zgłoś

ale wiesz, że tak jest szczęśliwiej? :)

zgłoś

Ja go nie potrzebuję, nie chcę, ale jakoś kurcze jest. Mimo ignorancji jakie mu okazuję wciąż się odzywa od czasu do czasu. Tak już jest.

zgłoś

:) w ogóle mało wiem, filo. im jestem starsza, tym mniej. a ostatnio jakaś się zrobiłam sarnio płochliwa wobec stopniowania ;d to jeśli może bym tu cokolwiek wiedziała, to wtedy, gdyby "szczęśliwiej" było bez "j"

zgłoś

Przynajmniej jest chęć ignorowania Mariuszu - to już bardzo dużo :) Stopniowanie Isso - stopniuję tak, skoro wróciłam i na powrót jestem m.in. spokojniejsza i częściej się uśmiecham, to szczęśliwiej ;)

zgłoś

:) Nie wiem, fil. Z jednej strony, jasne, że rozumiem. Z drugiej, mnie chyba zauroczył cytat z babci mojej koleżanki: "Życie nie jest ani do śmiechu, ani do płaczu, tylko do przeżycia" ;)

zgłoś

yhmmm - do przeżycia, zgadzam się i tu pojawia się zasadniczy problem w jaki sposób do tego życia podejdziemy i jak go przeżyjemy ;) Gdy byłam mała, nawet był taki czas dawno temu, powtarzałam jak mantrę - chcę poznać wszystko - wszystkie emocje. Życzenia się spełniają gdy się tego pragnie, grunt to coś z tego wynieść. Szczęście czasami wyrasta na cierpieniu i bólu.

zgłoś

:)

zgłoś

Ale już tu się wyczerpuje arsenał moich zdjęć, które lubiłaś :) albo może, które pamiętam, ze lubiłaś :) I mnie fajnie powędrować z kimś :)

zgłoś

:)

zgłoś

Tu w komentarzach już bardziej Ty? :P

zgłoś

Ot, dźwiedź złapany za słowo ;d

zgłoś

Ja za te słowa też bardzo... :*

zgłoś