Poezja

Same łamią szklane ampułki, 
bo oni boją się krwi.

Nie gotują obiadów,
bo oni robią to lepiej od nich.

Często unoszą się honorem, 
nie okazują lęku.

Są zaradne, 
choć ta zaradność je gubi.

Ciągle muszą coś udowadniać
im i samym sobie.

Skrycie poszukują miłości
każdego dnia idą na wojnę 

z samą sobą.