WSZYSTKIE PRACE Poezja (8)
O autorze Znajomi (1)

2 marca 2012

poezja

Wera
Wera

Powrót

I znów ona
      prześladuje
                krzywdzi
                          patrzy
   Nawet nie wie
              jak to boli
Rozpada się niszcząc wszystko
             dobro zło
                nikt jej nie oponuje
Zostawia pustkę
    wszechogarniającą pustkę
        czarno-białą rzeczywistość
  puste oczodoły
                Każe podążać za sobą
                        bo
    jest narkotykiem świata

            Wykorzystuje nas...
To koniec
     Już się nie toczy...

alt art
29 października 2015 o 09:54

a jednak się kręci..

zgłoś

Wera
3 listopada 2015 o 09:39

Kręci się, musi się kręcić. Świat (lub coś innego, co jest jakimś bytem) będzie trwać wiecznie...

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się