"Ten ze świata gdzie schodzą pod ziemię" sam pod ziemią nie był, ale nigdy nie zapomni, gdy wrócił ze szkoły jako trzynastolatek a w dużym pokoju, w fotelu siedział obcy poważny mężczyzna a matka siedząca naprzeciw płakała. Przypomniał sobie wtedy (patrz teraz ma trzydzieści jeden lat i nadal to pamięta) drzazgę, która mu na porannej lekcji wuefu weszła z parkietowej klepki pod paznokieć i pomyślał, że ten ból, to był znak. Ojciec w tamtym wypadku nie zginął, miał tylko zdruzgotane kolano. Pozdrawiam.

zgłoś

och ta adrenalina,bez s.o.s a pokonac to co zatarte na granicy horyzontu,pomiedzy niebem a woda i juz niewazne z jaka sila wieje ale co czeka na nas

zgłoś

czasem zdmuchnie aż za horyzont, ale o tym nawet poeci nie piszą wprost :)

zgłoś

dla Ciebie bez znaczenia,a dla mnie nawet niech i ''zdmuchnie'',stara prawda sie odzywa punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia, hiena swej ofiary nigdy nie zrozumie, tak jak ten co ma marzenia ,nie zrozumie tego co mu zabrano marzenia, pozdr.......pomyslnych wiatrów,powrotu do miejsc które masz w sercu

zgłoś