|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (1247) Proza (22) Dziennik (96) Fotografia (218)
Pocztówka poetycka (34) O autorze Znajomi (122) Kolekcje (4) | |
Doświadczenie stworzyło sztukę
brak doświadczenia przypadek
Zachodzę w głowę
kopiąc w myślach tunele
czy ten świat jest przypadkowy
czy istnieją gdzieś inne modele
czy Stwórca we śnie powypadkowym
kołysząc się jak w autyzmie
ulepił nas na kształt i podobiznę
pełzającego gdzieś w wszechświecie robaka
o rany masz w sobie tyle seksapilu co lalka szmaciana
w substancję podzielną cielesną
jak plastelina materię jakąś wepchnął
duszę ducha dech kierowniczkę
zachłanną ciekawską zazdrośniczkę
i jeszcze pyskata
nie przestaje się rozmnażać
trwa w przeznaczeniu się spełnia
obraca w proch i dopełnia
początkiem końca
magią
i gwiezdnym pyłem
jestem będę i byłem
...a może tylko to śniłem?;)
zgłoś
A jakbyś jeszcze usunęła literówki, Renatko, i poprawiła te nieszczęsne "tulele", to byłoby już całkiem dobrze. ;))) No i jedno "się" niepotrzebne - "trwa w przeznaczeniu się spełnia/ obraca (się) w proch i dopełnia" - to w nawiasie. ;) Szkoda dobrego wiersza, żeby był z błędami. A jak nie poprawisz, to wrócę i wlepię Ci minusa jak stąd do lasu. :))) Buźka na nowy rok. :)
zgłoś
poprawione [chyba wszystko ..dzieki za odiwedzinki
zgłoś
Szybka jesteś. :))) Zostało tylko - "bedę" - będę. ;))) Na samym końcu... ;)
zgłoś
Owszem :)
zgłoś