25 października 2011

poezja

RENATA
RENATA

marionetka

Stworzona
ze znaków zapytania
wykrzyknikiem
popychana
w supły zaplatana
drewniana

Ktoś każe jej
gdzieś iść
wśród achów i ochów
bezwiednie tkwić
stukać wciąż do
zamkniętych drzwi
coś w nawias wziąć
by coś było poza nim
aż w końcu potknie się
o kropkę nad i

laura bran
25 października 2011 o 14:05

chyba raczej szmaciana. podoba mi się potykanie o kropkę nad i - tak się zdarza, gdy świat staje na głowie :) nawet mam ten motyw w pewnej serii wierszy.

zgłoś

An - Anna Awsiukiewicz
25 października 2011 o 14:27

Fana myśl:)

zgłoś

Wieśniak M
25 października 2011 o 15:23

marionetka żyje życiem animatora...

zgłoś

Dla mnie to brzmi jak "Samogłoski"Jeana Nicolasa Arthura Rimbauda.... No może trochę a rebours... Ale coś z tego ducha...

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się