25 october 2011

poetry

RENATA
RENATA

marionetka

Stworzona
ze znaków zapytania
wykrzyknikiem
popychana
w supły zaplatana
drewniana

Ktoś każe jej
gdzieś iść
wśród achów i ochów
bezwiednie tkwić
stukać wciąż do
zamkniętych drzwi
coś w nawias wziąć
by coś było poza nim
aż w końcu potknie się
o kropkę nad i

laura bran
25 october 2011 at 14:05

chyba raczej szmaciana. podoba mi się potykanie o kropkę nad i - tak się zdarza, gdy świat staje na głowie :) nawet mam ten motyw w pewnej serii wierszy.

report

An - Anna Awsiukiewicz
25 october 2011 at 14:27

Fana myśl:)

report

Wieśniak M
25 october 2011 at 15:23

marionetka żyje życiem animatora...

report

Dla mnie to brzmi jak "Samogłoski"Jeana Nicolasa Arthura Rimbauda.... No może trochę a rebours... Ale coś z tego ducha...

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register