5 września 2011

poezja

RENATA
RENATA

Trojanka

Przeklęta dziewczyno słodka jak miód
miłość odrzuciłaś choć kochał cię bóg
dostałaś w darze jasność i proroczy sen
dar przekleństwem się stał i rozbitym złem

Tragiczna córo Priama ty widziałaś
śmierć płacz strach samotna niezrozumiana
wyśmiali sny i przyszłość upokorzoną
nie chciałaś ramion Apolla wpadłaś w Agamemnona

z wyuzdaniem gwałcili wrogowie
zabiła siostra najpiękniejszej
i nikt nie zapłacze po tobie
złowrożbna

hossa
5 września 2011 o 21:22

za opowieść;)

zgłoś

laura bran
5 września 2011 o 23:19

nie przepadam za klasyką. spróbuj coś opowiedzieć od siebie.

zgłoś

sergiusz juriev
6 września 2011 o 00:01

Nie wiem jak innym a mnie podoba sie sam wiersz i styl jak on nfpisan

zgłoś

dodatek111
6 września 2011 o 09:35

podoba się, zastanawiam się tylko czy rymy w pierwszej zwrotce potrzebne

zgłoś

najgorzej, gdy nikt nam nie wierzy... To przekleństwo... Tak to jest nie odwzajemnić miłości... Szczególnie apollopodobnym

zgłoś

RENATA
6 września 2011 o 14:44

piszę różne i próbuję różnie nie tylko klasykę zalezy jakie mam natchnienie ... dzieki za odwiedzinki

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się