5 september 2011

poetry

RENATA
RENATA

Trojanka

Przeklęta dziewczyno słodka jak miód
miłość odrzuciłaś choć kochał cię bóg
dostałaś w darze jasność i proroczy sen
dar przekleństwem się stał i rozbitym złem

Tragiczna córo Priama ty widziałaś
śmierć płacz strach samotna niezrozumiana
wyśmiali sny i przyszłość upokorzoną
nie chciałaś ramion Apolla wpadłaś w Agamemnona

z wyuzdaniem gwałcili wrogowie
zabiła siostra najpiękniejszej
i nikt nie zapłacze po tobie
złowrożbna

hossa
5 september 2011 at 21:22

za opowieść;)

report

laura bran
5 september 2011 at 23:19

nie przepadam za klasyką. spróbuj coś opowiedzieć od siebie.

report

sergiusz juriev
6 september 2011 at 00:01

Nie wiem jak innym a mnie podoba sie sam wiersz i styl jak on nfpisan

report

dodatek111
6 september 2011 at 09:35

podoba się, zastanawiam się tylko czy rymy w pierwszej zwrotce potrzebne

report

najgorzej, gdy nikt nam nie wierzy... To przekleństwo... Tak to jest nie odwzajemnić miłości... Szczególnie apollopodobnym

report

RENATA
6 september 2011 at 14:44

piszę różne i próbuję różnie nie tylko klasykę zalezy jakie mam natchnienie ... dzieki za odwiedzinki

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register