'sekret ukradkiem schowany' - niesamowite!

zgłoś

tu możesz pisać wszystko, może ,,zobaczymy się na półkach księgarni ;)

zgłoś

ojtam ojtam obawiam się, że nie docenia Pani netu, tu jest żywy człowiek , ten który pisze i ten, który czyta a G_L_ C pisze nieźle i podejmuje mnóstwo różnych tematów , lepiej ją czytać niż się z nią śmiesznie licytować;)

zgłoś

licytuje się na co dzień:) mam to we krwi tak jak każda osoba która jest na tym portalu na we krwi pisanie, nie twierdzę, że pisze źle czy dobrze różnie, tyle ile jest osób tyle opinii :)

zgłoś

półka, nie każdy na nia trafi nawet jak będzie geniuszem jesli nie ma uporu i wydaje mu sie że jego talent jest lepszy od innych, a co za tym idzie kto będzie częściej czytany?

zgłoś

zapraszam na portal pisarze tam będa recenzje osób zajmujących sie zawodowo wydawaniem opini

zgłoś

i pewnie z wiekszym doświadczeniem ode mnie i od niektórych osob wydawanych opinie i tym jak piszą inni

zgłoś

nieszczególnie rokuje zaglądanie przez okna do duszy, egzaltacja tonalnie rzadko kiedy wierszom służy.

zgłoś

ha ha recenzentów można kupić a czytelnika takiego jak ja --nie da się :)) refleksyjnie tu masz

zgłoś

ja nikogo nie kupuję jestem daleko od takich metod, ale tak wesoło jest

zgłoś

Wprawdzie nie zawodowo, ale szczerze skomentuję. Po kolei: "potrzebuje, nie chce" - literówki. U kogoś kto chełpi się debiutem literackim, takie powtarzalne błędy ocenić należy jako niechlujstwo. "Zaglądasz mi do duszy, przez okna moich zmartwień." - niepotrzebne i niezgrabne powtórzenie zaimkowe. Świadczy albo o brakach w warsztacie autora, albo o chorobliwej miłości własnej peelki. "potrzebuje jeszcze chwilę," - potrzebuję kogo, czego - chwili (gramatyka się kłania). Całość taka sobie i przegadana. W co drugim kajeciku nastolatki znajdziemy coś podobnego. Pozdrawiam.

zgłoś

"Zaglądasz mi do duszy, / przez okna moich zmartwień. / Niby przypadkiem pukasz / i milczysz". "Okna duszy" to zazwyczaj oczy. On puka w oczy? Później idzie do drzwi. Gdzie te drzwi ma Ona? Zapewne nieco niżej ;/ Ech. Dobrego.

zgłoś

co by tu nie pisać, jeden wniosek, nikt nie odbierze mi przyjemności i uczucia które towarzyszy w chwili otrzymania własnego tomiku, wszystkich pozdrawiam

zgłoś

Oczywiście, to spora przyjemność. Ale większa, gdy ktoś zechce taki tomik kupić. Bo wydać dzisiaj można wszystko, tylko sprzedać już nie. Mała satysfakcja z zalegających w piwnicy tomów, odesłanych przez dystrybutora. Uczciwie mówię, że ja nie piszę się na wiersze tego typu. Wydanie poezji powinna poprzedzać praca, a nie hurra optymizm. Ale powodzenia.

zgłoś

Kiedyś też marzyłam o tomiku.Stać mnie na to żeby sobie zafundować, ale kiedy przypomniałam sobie zdanie że nie sztuką jest naklepać kapselków - tylko sztuką jest je sprzedać - zrezygnowałam:) A gdyby nawet - jak mają leżeć gdzieś po kątach to też nie za bardzo:) Życzę Ci Ewuniu powodzenia i dużo radości z odbioru:)

zgłoś

Miluś znowu czytasz w moich myślach --hihi:)

zgłoś