Nie dogonię przeszłości

śmierć uczuć 
przygniata życie

cisza otula ściany

obojętność graweruje
rysy na wszystkim

ręce leniwe
za duża odległość
na dotyk

winy
szukają sędziego

przeraża
wizja przyszłości

Slawrys
9 april 2011 at 11:01

czasem tak jest z finałem uczuć, tylko obrączki leżą obok siebie .......w szkatułce, hmmm przeszłości nie dogonisz - przyszłości nie zrozumiesz - ale z teraźniejszością idzie się pogodzić. Takie życie.

report

-
9 april 2011 at 11:07

Jubilerskie dotyki w obróbce diamentu uczucia. An czyni misterne freski, bez rozpaczy, dostojnie wzorem ziemskich bogiń.

report

Waldemar Kazubek
9 april 2011 at 11:31

Dobre.

report

P
9 april 2011 at 12:09

dobra, krótka seria :)

report

Mirek Dębogórski
9 april 2011 at 22:55

Bardzo to ładne i smutne. Zamyślam się. Pozdrawiam.

report

Withkacy
10 april 2011 at 12:17

będę się spierał, wiesz:)

report

An - Anna Awsiukiewicz
10 april 2011 at 15:20

Dla Ciebie Witku " prawie" wszystko:)... Dziękuję za komentarze :)Pozdrawiam wszystkich:)

report

Krzysztof Kaczorowski (papayaii)
12 april 2011 at 09:19

Niesamowite trzeźwe obserwowanie własnych myśli, odczuć, własnego wnętrza a także niesamowita umiejętność ubrania tego w słowa, słowa proste, które docierają i budzą świadomość, budzą to co sam nie potrafiłbym ująć w słowa.

report

Jerzy Woliński
12 april 2011 at 16:15

Dobre, krótkie i dojrzałe :)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register