Martwe spojrzenia

Stoję w oknie
spojrzenie błąka się
po zakamarkach nieba
ze stosu myśli
wyłuskuje promyki
twego uśmiechu
przestrzeń mego świata
tonie w ułomnościach
martwego dziś.

An - Anna Awsiukiewicz
4 grudnia 2010 o 07:56

To minie:))Smutne:))

zgłoś

Withkacy
4 grudnia 2010 o 08:02

Wydaje mi się, ze to jeden z lepszych Twoich wiersz

zgłoś

Józef Załuski
5 grudnia 2010 o 13:02

Znów trochę smutku ale z promykiem nadziei .Można zauważyć u pana wahanie się "formy poetyckiej".Raz lepsze,czasem świetne a czasami warte krytycznego słowa.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się