|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (546) Proza (18) Fotografia (20) Grafika (2) Książki (6)
O autorze Znajomi (32) | |
Aleją cmentarnych krzyży, cień
śmierci się błąka,
kolejny płomień świecy wiatr porwał,
mroku rozwarte ramiona, w pustkę
dusze wciąga.
Tylko kamienne słowa spokój nasz
czasem burzą,
chryzantemy zziębnięte zamilkły,
plany co wczoraj runęły, już z powrotem
nie wrócą.
Po za marginesem wczoraj pozostanie
dzisiejszy poranek
tych co wczoraj kochałeś,
dzisiaj tu możesz spotkać, historie niezapomniane.
Bez szelestna wstęga, łuna zniczy ku
niebu się wznosi,
o jaką radę chciałbyś milczące cienie
poprosić?
Kolejne odczucia człowieka idącego cmentarną aleją .Idąc w zamyśleniu nad marnościami tego świata często nie dostrzegamy ludzi idących obok nas.Wersy przejmujące i uświadamiające nas ,że z prochu powstalismy i w proch się obrócimy.Smutne ale takie to już listopadowe święto .
zgłoś
Wiersz z sugestią rymów - nie zawsze mi się takie podobają, ale ten, owszem.
zgłoś
Płomień znicza to nie kolorowe światła dyskotek tak wiec nastrój wywołuje zgoła inny.
zgłoś
A rad nigdy za mało wiersz nasycony melancholią cmentarną.
zgłoś